Elżbieta Brzuska-Wojciechowska

Wiedziałam, że moi rodzice nie żyją

Wspomnienia Elżbiety Brzuskiej-Wojciechowskiej nie ma wśród relacji zbieranych przez Stowarzyszenie „Dzieci Holocaustu” w Polsce w latach 1993-2013, stanowiących bazę archiwum Zapis Pamięci. Pani Elżbieta zgodziła się jednak w 2014 roku opowiedzieć swoją historię na potrzeby wystawy „Moi żydowscy rodzice, moi polscy rodzice”, pokazanej pierwszy raz w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN wiosną 2015 roku. Wspomnienie jest dostępne w cyfrowej wersji wystawy pod adresem http://moirodzice.org.pl/elzbieta_brzuska_wojciechowska.php

Wystawa „Moi żydowscy rodzice, moi polscy rodzice” opisuje wybrane i specjalnie opracowane wspomnienia 15. żydowskich dzieci uratowanych w polskich domach. Po ekspozycji w POLIN, na zaproszenia kolejnych instytucji muzealnych, kulturalnych i naukowych, pokazywano ją w Polsce, Hiszpanii, Austrii, Niemczech i Izraelu. Do wybuchu pandemii Covid-19 obejrzało ją blisko 50 000 widzów. Aktualnie „wędrująca” wystawa składa się 10 niezależnych kompletów plansz po polsku, angielsku, niemiecku i hebrajsku oraz dwujęzycznych polsko-niemieckich i polsko-angielskich.

Poznaj inne wspomnienia

Czesław W.

Wspomnienie czyta Tomasz Kocuj Czesław W. – Nazywałem się przed wojną Maksymilian Ścisłocki. Urodziłem się w 1928 r. Mieszkałem w Warszawie, w dzielnicy żydowskiej przy

Dowiedz się więcej

Edmund Rudolf de Pellier

Wspomnienie czyta Tomasz Kocuj Filmowe wspomnienie Edmunda Rudolfa de Pellier jest dostępne na stronie USC Shoah Foundation, kliknij żeby zobaczyć. Strzępy wspomnień Byliśmy dziećmi szczęścia

Dowiedz się więcej