Elżbieta Brzuska-Wojciechowska

Wiedziałam, że moi rodzice nie żyją

Wspomnienia Elżbiety Brzuskiej-Wojciechowskiej nie ma wśród relacji zbieranych przez Stowarzyszenie „Dzieci Holocaustu” w Polsce w latach 1993-2013, stanowiących bazę archiwum Zapis Pamięci. Pani Elżbieta zgodziła się jednak w 2014 roku opowiedzieć swoją historię na potrzeby wystawy „Moi żydowscy rodzice, moi polscy rodzice”, pokazanej pierwszy raz w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN wiosną 2015 roku. Wspomnienie jest dostępne w cyfrowej wersji wystawy pod adresem http://moirodzice.org.pl/elzbieta_brzuska_wojciechowska.php

Wystawa „Moi żydowscy rodzice, moi polscy rodzice” opisuje wybrane i specjalnie opracowane wspomnienia 15. żydowskich dzieci uratowanych w polskich domach. Po ekspozycji w POLIN, na zaproszenia kolejnych instytucji muzealnych, kulturalnych i naukowych, pokazywano ją w Polsce, Hiszpanii, Austrii, Niemczech i Izraelu. Do wybuchu pandemii Covid-19 obejrzało ją blisko 50 000 widzów. Aktualnie „wędrująca” wystawa składa się 10 niezależnych kompletów plansz po polsku, angielsku, niemiecku i hebrajsku oraz dwujęzycznych polsko-niemieckich i polsko-angielskich.

Poznaj inne wspomnienia

Emanuel Tanay

„Będziesz się teraz nazywał Jan Wójcik” – powiedział ojciec, wręczając mi chrześcijańską metrykę urodzenia. Matka wyjaśniła, że mam znaleźć sposób ucieczki z getta w Miechowie

Dowiedz się więcej

Pani Z.

„Pani Z ” to Zofia Żochowska (urodziła się jako Zisla Jadowska). Więcej o losach Zofii Żochowskiej można przeczytać w książce Anny Bikont CENA – W poszukiwaniu żydowskich

Dowiedz się więcej