Jestem córką Maksa Bindera i Ireny z domu Zuckerman. Urodziłam się w Warszawie, a wychowałam w Krasnymstawie, woj. lubelskie.
W czasie wybuchu II wojny światowej mieszkałam z rodzicami i dwoma braćmi w Krasnymstawie przy ulicy 3 Maja 25. Po wkroczeniu w 1939 r. Niemców do Krasnegostawu zostałam wysiedlona z naszego domu wraz z całą moją rodziną do dzielnicy zamieszkałej tylko przez Żydów, gdzie w późniejszym okresie powstało getto.
W getcie mieszkałam z rodzicami i braćmi do pierwszej połowy 1942 r. chroniąc się przed wszystkimi łapankami. Latem 1942 r. przy likwidacji getta zastrzelony został mój młodszy brat Zelek, lat osiemnaście. Ja i rodzice oraz starszy brat Jonas, lat dwadzieścia dwa, ukrywaliśmy się u różnych ludzi.
Ostatnie nasze wspólne schronienie było u naszych znajomych, państwa Niewidziajło, w Krasnymstawie przy ulicy Zadworskiej. Na początku grudnia 1942 r.przyjechał do pani Niewidziajło, ze Lwowa jej rodzony brat. Rodzice moi i brat zostali wykryci i rozstrzelani w 1943 r. Ja cudem przeżyłam.
Po wyzwoleniu rozpoczęłam naukę i skończyłam szkołę średnią. W 1953 r. wyszłam za mąż i rozpoczęłam pracę. W 1955 r. urodziłam syna. W 1959 r. wyjechałam ze Lwowa do Polski i zamieszkałam z mężem i synem w Szczecinie. Od 1975 r. pracuję w Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w tym mieście.
